ای جلـوه ی سپیــد ز یـادم نمـی روی





زسروش باغ رضوان ،تو چه نغمه ای شنیدی

که وصال کوی جانان ،به بـهای جان خـریدی

شــرری زدی به جان ها ،که بیـان آن نشاید

گهــر دلـم تو بـودی ،که به خـاک آرمیـــــدی

دل ما شکســته اما ،تو نمـــرده ای عــزیــزم

که تو از فنــا گذشتی ،به ســر بقا رســـیدی