حماسه خرداد ماه
روز وصل دوست داران یاد باد یاد باد آن روزگاران یاد باد
واژه ها سازندگان مفاهیمند و مفاهیم بیرون آمده از دل خاطرات آنقدر تاثیر گذارند که گذر از این کوچه باغ یادها باز خاطره می سازد و توان مندی ، آنقدر که یادآوریش خود نقش حضور دارد .یکی از این واژه ها « خرداد » است و این واژه همیشه برایم یادآور خاطراتی ماندنی ست .خرداد ماه یادهاست ،ماه فریادها ست . فریادهایی که که با رشادت و شهامت یار شد وبا مشت گره شده ی مردم بهم آمیخت وحماسه و خاطره را شکل داد . خاطراتی که از آغازنهضت اسلامی نقل کرده اند و چگونگی شکل گیری اش در ذهنم مانده است .اما تصویر درونی که بیشتر برایم احساس برانگیز است ایام رحلت پرچمدار این قیام بزرگ بود که این روز ها راجع به آن می گوئیم و می شنویم اما چه شنیدنی و چه گفتنی.
زلیخا گفتن و یوسف شنیدن شنیدن کی بود مانند دیدن؟
هر چه بگوئیم و هرچه بشنویم یک از هزار نیست و نمی توانیم حق را ادا کنیم .و هم بر این عقیده ام که یاد بزرگان حس بزرگی می بخشد و حس بزرگی باعث میشود قدم هایی برداشته شود تا به شناخت بیشتر رادمردان تاریخ برسیم واین کار همه نیست و تنها از دست کسانی بر می آید که خود بزرگ باشند و در شأن این بزرگان تا بتوانند ابراز وجود کنند و من ناچیز هرگز خود را لایق نمی دانم که در این خصوص اظهار نظر نمایم اما.........
امشب باز در کنار همسر و پسر جوانم مستمع سخنان امام بودم. امام با صلابت کامل سخن می گفتند و گروهی با عشق تمام گوش می کردند .و حرف پسرم دوباره تکانم داد : مامان!انگار امام دارد برای امروز حرف میزند و درست می گفت.
تمامی حرف های امام هم برای دیروز بود و هم امروز و هم فردا......ای کاش همه گوش می کردند مخصوصا مسئولین مملکتی و به کار می بستند. دلم می خواست به عقب برگردم و فریاد بزنم:
گوهر فضل مکن عرضه بر بی خبران که ندانند در این جامعه مقدار کسی
گام مگذار به درون این مکان جان دارد