از سما تا به سماء

بـــر آمــد باد صبــح و بــوی نـوروز

بکـــام دوستــان و بخــت پیــــروز

بهاری خرم است ای گل کجائی؟

کــه بینــی بلبــلان را ناله و سـوز

در سر داشتم زیباترین پیام ها را امسال در وبلاگ سما بگذارم. پیام های نوروزی که بوی عطرش از فضای مجازی به دنیای واقعی کشیده شود و بر دل صاحب دلان نشیند. غافل از آنکه روزگار می خواهد نقشی بیافریند که شورمان بنشاند و زخمه ی سازمان را بشکند و هفت سین شادیمان را با مرگ بلبل غزلخوانش به سوگ رساند. آن چنان که ترانه ی غم بسرائیم و با نوای بی نوائی به جای جشن نوروزانه مان در مراسمی شرکت کنیم که داغ لاله دارد و سرود بهاریش سوز ترنم آواز بلبلکان باغ دانش است. غم سنگین بود و باورش مشکل. از خدا خواستیم حال که مصلحتش این بوده به ما و دانش آموزانش در کنار خانواده ی مهربانش صبر عطا کند تا بتوانیم بعد از تعطیلات نوروزی جای خالیش را تحمل نمائیم و به سارای کوچکش مادری کنیم .