به یاد لاله های پرپر شده ی جمعه ی سیاه

بیاد شهدای راه انقلاب و آزادی میهن اسلامی مان

بیاد در خون تپیدگانی که سلاحشان مشت گره کرده بود

و پای کوبنده و فریادی که لرزه بر اندام دشمن می افکند

بیاد شهدایی که روی خاک غلتیدند تا آزادی را به ارمغان آورند

بیاد چشمانی که خون گریستند و فریادهایی که التماس می کردند :

رهبران !رهبران ! ما را مسلح کنید

وای برما ،وای برما

اگر به خون شهدا خیانت کنیم

***********

چه کج رفتاری ای چرخ

از خون جوانان وطن لاله دمیده
از ماتم سرو قدشان سرو خمیده
در سایه گل بلبل از این غصه خزیده
گل نیز چو من در غمشان جامه دریده

چه کج‌رفتاری ای چرخ / چه بدکرداری ای چرخ
سر کین داری ای چرخ / نه دین داری، نه آیین داری ای چرخ

***

هنگام می و فصل گل و گشت و چمن شد
در بار بهاری تهی از زاغ و زغن شد
از ابر کرم خطهٔ ری رشک ختن شد
دلتنگ چو من مرغ قفس بهر وطن شد

چه کج‌رفتاری ای چرخ / چه بدکرداری ای چرخ
سر کین داری ای چرخ / نه دین داری، نه آیین داری ای چرخ


                                                                     ***
                                               از اشك همه روی زمین زیر و زبر كن
                                          مشتی گرت از خاک وطن هست به سر کن

غیرت کن و اندیشه ایام بتر کن
اندر جلو تیر عدو، سینه سپر کن

چه کج‌رفتاری ای چرخ / چه بدکرداری ای چرخ
سر کین داری ای چرخ / نه دین داری، نه آیین داری ای چرخ

***

از دست عدو نالهٔ من از سر درد است
اندیشه هر آن‌کس کند از مرگ، نه مرد است
جان بازی عشاق، نه چون بازی نرد است
مردی اگرت هست، کنون وقت نبرد است

چه کج‌رفتاری ای چرخ / چه بدکرداری ای چرخ
سر کین داری ای چرخ / نه دین داری، نه آیین داری ای چرخ